nauru1

Nauru: schaamte voor Australië en een waarschuwing voor Europa

In al haar jaren in conflictgebieden had Amnesty-onderzoeker Anna Neistat zelden zoveel psychische trauma’s, zelfverwondingen en zelfmoordpogingen gezien onder kinderen en volwassenen als in Nauru. De situatie in het detentiekamp voor asielzoekers op dit piepkleine eiland in de Stille Oceaan is verschrikkelijk. Mensen worden onder inhumane omstandigheden vastgehouden en krijgen geen medische behandeling. Ook niet de Iraanse Halimeh, die ernstig ziek is. Toch overwegen sommige Europese politici om soortgelijke detentiecentra te openen als oplossing voor de ‘vluchtelingencrisis’.

Door: Anna Neistat, Senior Director Research bij Amnesty International (@annaneistat)

Lees verder

Migranten in een detentiecentrum in Libië © Adem Demir/Anadolu Agency/Getty Images
blog_afghanistan

Berichten uit Griekenland #1: Geen uitweg voor Afghaanse vluchtelingen

‘We hadden een leven in Afghanistan. We hadden een boerderij. We gingen alleen maar weg omdat er oorlog was. Nu kunnen we niet terug, maar we kunnen ook niet verder. We zitten muurvast.’


Dat vertelde een Afghaanse vluchteling aan Amnesty-campaigner Monica Costa Riba. Zij bezocht in maart van dit jaar verschillende vluchtelingenkampen op het vasteland van Griekenland. Zij constateerde er dat de leefomstandigheden zwaar onder de maat waren. In juli keerde zij terug om te onderzoeken of de situatie was verbeterd. Vandaag deel 1 uit een serie over wat zij aantrof: de uitzichtloze situatie van Afghaanse vluchtelingen.

Door Monica Costa Riba, Europa-campaigner bij Amnesty International

Lees verder

230227_UKRAINE-RUSSIA-CRISIS1000

Oekraïne: Marteling en verdwijning aan beide zijden van het front

In mei dit jaar braken VN-onderzoekers onverwachts een bezoek aan Oekraïne af. De Oekraïense autoriteiten weigerden toegang te geven tot verschillende plekken waar mensen mogelijk illegaal werden vastgehouden en gemarteld. Kort daarvoor hadden andere VN-onderzoekers tevergeefs geprobeerd om gevangenissen in de door separatisten beheerde gebieden rond Donetsk en Loehansk te bezoeken. Amnesty en Human Rights Watch leggen in een nieuw rapport de verhalen bloot van de mensen in die zo angstvallig geheim gehouden kelders en cellen. Daar werden zij gevangen gehouden en gemarteld – vaak zonder proces of dat zelfs hun familie op de hoogte werd gesteld.

Door: Christie Miedema, regiomedewerker Oost-Europa bij Amnesty Nederland.

Lees verder

Copyrights Reuters/David Gray

‘Het is beter door een kogel te sterven, dan elke dag een beetje gedood te worden’

Toen ik op Nauru landde, dacht ik dat het vliegtuig in de oceaan terecht zou komen – het kleine eilandje is smaller dan de meeste vliegvelden die ik aandeed. Het landschap is weinig uitnodigend, grote delen van het eiland zijn verwoest door de jarenlange delving van fosfaat. Hitte, stof en wilde honden achtervolgen je overal.

Door: Anna Neistat, Senior Director Research bij Amnesty International

Lees verder

© Amnesty International

Het verhaal van Jeff, een van de geëxecuteerden in Indonesië

De spanning loopt op sinds het einde van de Ramadan in Indonesië. Executies van terdoodveroordeelden zijn ‘not done’ tijdens de heilige vastenperiode, maar sinds begin juli het Suikerfeest werd gevierd ontkomt de procureur-generaal er niet aan om de druk op de ketel te houden en elke week iets te laten vallen over ‘dreigende executies’. Het verhaal van een van de geëxecuteerden.

Door: Martha Meijer, Landenmedewerker Indonesië, Amnesty International Nederland Lees verder

prisoners_indo_65
HURICAP-training Sudan © Amnesty International

Amnesty’s HURICAP: mijn camera als mijn wapen

In veel landen leiden onderdrukking door de staat en gewelddadige conflicten tot ernstige mensenrechtenschendingen. Veel van deze conflicten en schendingen blijven uit de publieke belangstelling omdat ze plaatsvinden in gebieden die voor grote internationale spelers niet van belang zijn. Dappere lokale mensenrechtenverdedigers verzamelen met veel moeite bewijsmateriaal om druk uit te oefenen op de internationale gemeenschap.

Door: Srushti Mahamuni, medewerker HURICAP, Amnesty International Nederland Lees verder

saman1000

Saman Naseem bedankt brievenschrijvers vanuit gevangenis in Iran

In het afgelopen jaar werden de Iraanse autoriteiten overladen met brieven van honderdduizenden mensen van over de hele wereld. De oproep in alle brieven was hetzelfde: een eerlijk proces voor Saman Naseem. Saman was ter dood veroordeeld voor een misdrijf dat hij op 17-jarige leeftijd pleegde. In februari 2015 stond zijn executie gepland, maar na acties van Amnesty International werd het doodvonnis vernietigd. Vandaag begint opnieuw een proces tegen Saman, opnieuw hangt hem een doodvonnis boven het hoofd. Vlak voor deze nieuwe rechtszaak wil hij iedereen bedanken die in actie kwam om zijn leven te redden.

Door Saman Naseem, gevangene in Iraanse cel

Lees verder

229881_Surveillance_Belarus1000