Mensenrechten Vandaag

Vandaag is de dag van het grote optreden. Dotan is er niet helemaal gerust op. Om eerlijk te zijn, zijn we allemaal wel een beetje zenuwachtig, ook de Afrika-rotten in ons team. We wisten van tevoren dat er weinig tijd zou zijn om met de band te repeteren. Alles kwam neer op de ochtend voor het concert. Maar daar hadden we buiten de waard gerekend. Religie is enorm belangrijk voor de meeste mensen hier, en de drie,vier of zelfs vijf uur die men zondagochtend in de kerk doorbrengt, laat men zich door geen concert afnemen.  De full band rehearsal, werd daarom een uurtje koffie drinken en ideeën uitwisselen met de bandleider, Dickson. Voor de muzikanten uit de sloppenwijken lijkt deze werkwijze geen enkel probleem. Ook in de muziek hebben de Afrikanen improvisatie tot levenswijze verheven.

Als Dotan en Dickson, een kleine rustige man die eerder lijkt op een muziekdocent dan op een rasartiest, elkaar ontmoeten en muziek uitwisselen, zie je twee muzikanten in hart en nieren samen aan het werk. Hoe groot de verschillen in muziekstijlen, opleiding en leefomstandigheden ook zijn .

Dit is wellicht de meest onvoorspelbare, zeker ook de meest swingende reis die ik voor Amnesty maakte. Overal waar we komen wordt gespeeld. Dat begon al in het vliegtuig. Vanmorgen stonden we op het dak van het hotel te spelen, hoog boven de stad. Ik geloof niet dat ik Dotans nummers ooit nog uit mijn hoofd krijg: vannacht zong ik het zelfs in mijn slaap.

> Lees alles over de reis van Amnesty en Dotan in Nigeria
> Ook een optreden van Dotan bijwonen? Win kaartjes voor zijn optreden op 19 november in Paradiso