Mensenrechten Vandaag

Op 4 juli plaatsten wij op de Twitter account van Amnesty onderstaande tweet.

Foutje. Shell wilde de handtekeningen niet publiekelijk in ontvangst nemen. Dat is een verschil. In latere tweets, in facebook-berichten en op onze website deden we dit later die dag wel goed. We gaven aan dat Shell helaas niet op de foto wilde bij het aannemen van onze petitie.

Niemand was het opgevallen. Niemand, behalve Shell.

Shell volgt gelukkig nauwlettend onze Twitter account. Het bedrijf koos er niet voor om zelf via Twitter te reageren. In een mailtje werd ons door Shell gevraagd wat Amnesty bezielt om op deze feitelijk onjuiste manier te communiceren.

Jarenlang voeren wij al gesprekken met Shell over de vervuiling in de Nigerdelta. Jarenlang voeren wij actie. Jarenlang schrijven wij rapporten. Jarenlang doet Shell in de Nigerdelta niets. Shell reageert niet inhoudelijk op onze zorgen. De antwoorden die ze geven zijn nietszeggend en de acties die het bedrijf onderneemt leiden niet of nauwelijks tot verbetering van de situatie van lokale gemeenschappen. Over concrete gevallen weigeren ze met ons in gesprek te gaan.

En toen vergaten wij het woordje ‘publiekelijk’. Dat gebeurde in een tweet over de aanbieding van 300.000 handtekeningen van mensen over de hele wereld die willen dat Shell haar verantwoordelijkheid neemt en haar vervuiling in de Nigerdelta opruimt.

De ophef die daarover door Shell wordt gemaakt is exemplarisch. Op echte issues wordt niet gereageerd,  bijzaken worden opgeblazen. PR is bij Shell heilig.

Op deze plek een Mea Culpa aan het adres van Shell voor de fout in onze tweet van 4 juli. Wij hebben het meteen rechtgezet. Als Shell haar fouten in de Nigerdelta meteen even rechtzet dan hebben we het nergens meer over.