Nederland-Ruslandjaar 2013
In 2013 wordt met tal van activiteiten het Nederland-Ruslandjaar gevierd. Zoals op de website van de organisatie van de viering te lezen is:
In 2013 vindt het bilaterale Nederland-Ruslandjaar plaats. Nederland organiseert een breed programma in Rusland met economische, culturele en maatschappelijke activiteiten
Op de website is daarnaast ook te lezen dat er in het Nederland-Ruslandjaar aandacht zal zijn voor de mensenrechtensituatie in Rusland. Dat is goed om te horen. Om goed voorbereid te zijn, bij dezen een greep uit enkele ontwikkelingen op het gebied van mensenrechten in Rusland de afgelopen maanden. Ik probeer niet volledig te zijn, Rusland is op het terrein van mensenrechtenschendingen zo voortvarend, het is nauwelijks bij te houden.
Gisteren werd bekend dat de Doema het begrip hoogverraad verruimt. Aangezien het wetsvoorstel dat ten grondslag ligt aan de verruiming van het begrip is geschreven door de Russische geheime dienst belooft de wet weinig goeds voor mensenrechtenactivisten in Rusland.
In juni tekende Poetin een wet die het recht op vereniging en vrijheid van meningsuiting verder inperkt. De maximale straf voor ongeautoriseerde demonstraties werd verhoogd. Meedoen aan een demonstratie die de autoriteiten niet welgevallig is kan voor deelnemers nu ook ernstige financiële gevolgen hebben.
In juli werd een wet die internetvrijheid inperkt in rap tempo door het Russische parlement aangenomen. 441 van de 450 leden van de Douma stemde voor het aanleggen van een zwarte lijst van websites.
Ook in juli: het Russische parlement keurt een wet goed waardoor de ruimte voor mensenrechtenorganisaties om hun werk te doen sterk wordt beperkt. Organisaties die door het Westen worden gefinancierd staan vanaf november te boek als ‘buitenlandse agenten’. Gedetailleerde kwartaalverslagen, de mogelijkheid van onverwachte inspecties en de dreiging van gevangenisstraf beperken het werk van mensenrechtenorganisaties.
In vijf Russische steden werd het afgelopen jaar ook ‘propaganda voor homoseksualiteit onder minderjarigen’ verboden. Eén van deze steden is St Petersburg. In oktober was het Madonna die deze wet overtrad.
Naast deze wetgeving en de veroordeling van Pussy Riot zijn de afgelopen maanden tal van mensenrechtenactivisten bedreigd, lastig gevallen en volgens berichten ontvoerd en gemarteld.
Kortom, de mensenrechtensituatie in Rusland verslechtert. Onafhankelijke rechtspraak is steeds vaker een uitzondering, mensenrechtenorganisaties worden steeds verder in het nauw gedreven en de woorden ‘homo’ en ‘rechten’ horen volgens de huidige regering niet bij elkaar.
Nederland-Ruslandjaar. Er is genoeg te bespreken.
Over de auteur
Emile Affolter (1985) is persvoorlichter bij Amnesty International Nederland. Hiervoor studeerde hij politicologie aan de Universiteit van Amsterdam en in Chicago. Hij woont in Amsterdam.
Andere bijdragen door Emile Affolter
Als nog steeds betrokken oud Amnesty-activiste ontving ik AmnestyNU in de brievenbus. Ik ben geen Webbezoeker, want heb genoeg te doen in de eigen omgeving met heelk veel zeer “wakkere burgers” in een oecumenische stad in de Achterhoek, waar veel vluchtelingen in het verleden zijn opgevangen en asielzoekerscentra werden gebouwd en alweer werden afgebroken, maar waar helaas nog weinig terecht kwam van een multiculturele samenleving met eerlijke verdeling van kennis en rijkdom. Er wordt veel gedaan aan “zorgen voor”, maar het blijft moeilijk om de generaties van oud en jong, man-vrouw-kinderen, en alleenstaande bejaarden (ongetrouwd of weduwe en weduwnaar geworden) in een sociaal verband op te nemen als de hulpbehoevendheid door fysieke of mentale
beperkingen te groot wordt.
Toen ik adhaesie probeerde te betuigen aan de beschreven actie voor Nasrin Sotoudeh en voor Ales Bialiatski merkte ik dat er naast de oude vorm van plaatselijk handtekeningen inzamelen via een plaatselijke coördinator voor mij geen mogelijkheid was deze “4weeksforfreedomactie” te steunen door leeftijdsdiscriminatie in Nederland! Zijn we al zo materialistisch dat we alleen persoonlijk kunnen reageren met “money” of digitale computervaardigheden en gebruik van social media nog kunnen meewerken aan vrede en vrijheid aan rechtvaardigheid in de wereld?