Europese leiders, schrijf geschiedenis

Vrijheid. Veiligheid. Menselijke waardigheid. Europa is een gemeenschap van waarden, verrezen uit de puinhopen van de Tweede Wereldoorlog. Waarden die ons continent al decennialang relatieve stabiliteit en welvaart brengen. 

Door: Eduard Nazarski, directeur Amnesty Nederland

Het naleven van die waarden is een opdracht, die in Europa nu moeilijker dan ooit lijkt te vallen. Miljoenen mensen ontvluchten geweld en zoeken een veilig heenkomen, ook in Europa.

Onze waarden vertellen ons dat zij recht hebben op onze hulp en bescherming. Maar tegelijkertijd confronteren de vluchtelingen ons met onze angsten. Hun veiligheid verschaffen brengt óns gevoel van veiligheid in gevaar. Parijs en Keulen wakkeren die gevoelens verder aan en verhogen de druk op u, leiders van Europa.

Een sterk, zelfverzekerd Europa dat vertrouwt op haar waarden gaat geen uitdaging uit de weg.

Europese leiders: Tot nu toe faalt u hopeloos.

U heeft Turkije ingehuurd als grenswacht om vluchtelingen buiten de deur te houden, desnoods met geweld.

U roept dat de uitgeputte en wankele regio veel meer moet doen, maar weigert uw portemonnee te trekken.

U spreekt bezorgd over de lichamen die aanspoelen aan de Europese stranden, zonder alternatieven te bieden voor een veilige overtocht.

U laat miljoenen mensen in de kou staan.

Europa mag geen continent zijn dat mensen die bescherming het hardst nodig hebben de deur wijst.

Europa staat voor een historische opgave, maar heeft ook een unieke kans om zich te bewijzen.

Europese leiders: U bent aan zet. Luister naar uw burgers en verzwijg niet wat er fout gaat, maar laat u niet leiden door angst en peilingen.

Financier fatsoenlijke opvang in de regio, torn niet aan het Vluchtelingenverdrag, zorg voor veilige routes en neem ruimhartig mensen uit de regio op.

Maak van Europa een baken van hoop in een tijd vol vertwijfeling.

Sta voor vrijheid, veiligheid en menselijke waardigheid.

Schrijf geschiedenis.

 

Amnesty voert maandag actie 

De Europese ministers van Justitie en Binnenlandse zaken komen maandag bijeen op het voormalig Marineterrein in Amsterdam, vlakbij het Scheepvaartmuseum. Daar bespreken zij de Europese samenwerking op het gebied van veiligheid en migratie.

In het zicht van de EU-ministers voeren we maandagochtend actie met een boot afkomstig uit Lampedusa. De boot waarmee we actievoeren vertelt een bijzonder verhaal. Met deze boot waagden 282 mensen in juli 2013 vanuit Egypte de oversteek naar Europa.

(1953) is directeur van Amnesty International Nederland. Hiervoor werkte hij o.a. bij Vluchtelingenwerk Nederland. Hij woont in Utrecht.
  • Pingback: Campagna di Amnesty pro-rifugiati: "Leader europei non preoccupatevi dei sondaggi ma dei libri di storia" | 31mag()

  • Jan Van de Pavert

    Over welke datum hebben we het? AJB duidelijk communiceren? Tijd? Waar aan te sluiten?

  • Bart Devries

    dat er op de Keizersgracht 177, 1016 DR Amsterdam nog geen vluchtelingen gehuisvest zijn is een grof schandaal.

  • Gerard_1

    Deze jijbak hoor je erg vaak. In de kern is dit het verwijt, dunkt me, dat spreker vrijblijvend ethisch doet, terwijl hij anderen intussen opzadelt met verzwegen lasten van zijn ethische plannen. Dat verwijt lijkt me in dit voorbeeld niet van toepassing. Nazarski herhaalt Amnesty’s ‘beleidsvoorstellen’. Die voorstellen worden hier niet maar elders wel beargumenteerd.

    Het ‘practice what you preach’ komt te gemakkelijk uit je mond en past niet op de situatie. Het raillerende ‘een grof schandaal’ suggereert negatieve vooringenomenheid richting Amnesty International. Nu nog een steekhoudend verhaal in plaats van one liners.

  • http://www.rijnenijsselenergie.nl hielko plantenga

    Amnesty doet niet aan politiek, wat niet wil zeggen dat een doorwrocht filosofisch artikel over mensenrechten niet op z’n plaats zou zijn, op persoonlijke titel zou ik dat zeker waarderen, bijvoorbeeld iets in de geest van wat vooraf ging aan de mensenrechten UVRM zoals we die nu kennen: werkelijk universeel of westerse samenleving dienend. Een Verklaring, hoe nobel ook, is niet hetzelfde als een wet en bovendien speelt de VN een belangrijke rol in dit geheel: de weeffout is dat staten soeverein mogen zijn. De soevereine rol moet nu juist de mensenrechten toekomen, niet individuele staten. Waar dat toe leidt is dagelijks in t nieuws. Amnesty zou een voorzet kunnen doen maar doet dan juist mee aan de politiek wat zij niet wil: zij heeft zich door deze opstelling buiten de werkelijkheid geplaatst: er moet eerst wat gebeuren, vervolgens constateert Amnesty na onderzoek schending van mensenrechten, dan volgt actie, met wisselend sukses: dit is een vicieuze cirkel. Tijd voor een nieuwe Magna Carta?