Author Archive

Pussy Riot krijgt twee jaar strafkamp

Vandaag begint Lowlands, broedplaats voor creativiteit. Iets meer dan 2000 kilometer  van Biddinghuizen staan de drie jonge vrouwen van punkband Pussy Riot vandaag terecht voor hun creatieve muzikale protest. De leden van de groep zongen in de Moskouse Christus Verlosserskathedraal op 21 februari 2012 een protestlied tegen Poetin en de Orthodoxe Kerk. Er werd drie jaar tegen hen geëist, de drie vrouwen zijn tot twee jaar strafkamp veroordeeld.

Het is een proces dat nooit had mogen plaatsvinden. Hoewel de vrouwen deel hebben genomen aan het protest in de kerk, is het antwoord van de Russische autoriteiten te sterk voor de vreedzame expressie van een politieke mening. Een vreedzaam protest is geen misdaad. Dat Yekaterina Samutsevich, Nadezhda Tolokonnikova en Maria Alyokhina het hebben aangedurfd de twee pilaren van de moderne Russische gevestigde orde aan te vallen, het Kremlin en de Russische Orthodoxe Kerk, is ronduit moedig te noemen.

Veel gelovigen vonden de daad van de drie vrouwen misschien aanstootgevend, maar de eerdere strafeis van zeven jaar is buitenproportioneel. Het is de vraag of de eis van ‘slechts’ drie jaar te danken is aan Poetins interventie in Londen, waar hij voor een milde straf pleitte, of aan het feit dat twee van de drie vrouwen kleine kinderen hebben.

Amnesty International heeft in eerdere berichten al gezegd dat dit proces politiek gemotiveerd is en heeft tevens haar zorg geuit of het proces wel eerlijk verloopt. Een vergelijkbare zaak waarbij de politiek nauw betrokken is, is die van Mikhail Khodorkovsky. De verstrengeling tussen recht en politiek kort samengevat: de aanklacht tegen hem was politiek gemotiveerd, het proces werd ontsierd door procedurele fouten, getuigen werden lastiggevallen en het Hof weigerde om de belangrijkste getuigen te horen.

Pussy Riot bestaat sinds september 2011 en past sindsdien een muzikale guerrillatactiek toe door op de inmiddels herkenbare wijze op te duiken: gekleed in zomerse jurkjes en een kleurrijke bivakmuts op het hoofd. Eerder hebben ze opgetreden op het Rode Plein en op het dak van een gevangenis in Moskou. Pussy Riot bestaat uit meer leden dan de drie vrouwen die nu zijn opgepakt.

In een interview met een aantal van hen vertelt één van de bandleden: ‘We hebben niets om bang voor te zijn, want als de repressieve Poetin-politieboeven ons in de gevangenis gooien, dan zullen vijf, tien, vijftien meiden hun kleurige bivakmuts opdoen en de strijd voortzetten tegen hun symbolen van macht’.

Amnesty International riep op 3 april dit jaar de Russische autoriteiten op de drie vrouwen onmiddellijk vrij te laten en heeft sindsdien diverse nieuwsberichten en acties over de zaak uitgebracht. Dat het zaak inspireert en aanzet tot actie zie je aan het overweldigende aantal reacties op het internet en aan de protestbijeenkomsten over de hele wereld.

Leeft deze zaak ook zo intens bij de jonge generatie in Rusland? Er wordt geschreven dat voor een échte Russische opstand eerst de olieprijs flink moet stijgen. Hopelijk zal het afzien én de heldenmoed van deze vrouwen een bron van (boze) energie doen opborrelen bij de Russische bevolking.

17

08 2012

Terugblik op de Pride in Belgrado

Iedereen van Amnesty die meeliep is weer veilig en terug in het hotel. De overige, bijna 1000 mensen, die meeliepen zijn ook veilig. Er zijn flink wat klappen gevallen, maar bijna allemaal tussen de politie en de tegendemonstranten.

De Pride zelf verliep goed. De hoeveelheid politie maakte dat ik me veilig voelde. Maar terwijl we liepen voelden we de spanning in de stad. De plek waar de Pride plaatsvond was helemaal geïsoleerd door politie en leger. Zoals ik vanmorgen al schreef. Eigenlijk was het hele centrum afgesloten. Daardoor leek alles vrij rustig en liepen wij in een soort safe haven. Maar om ons heen hoorden we steeds meer sirenes en we zagen helikopters vliegen.

Terwijl we liepen druppelden er al berichten door dat er flink gevochten werd. De tocht eindigde in een groot studenten cultuurcentrum met muziek en je wat kon drinken. Na ongeveer drie kwartier, veel eerder dan gepland, besloot de politie dat niemand van de Pride lopers zonder begeleiding het centrum uit kon. Dus werden bijna 1000 man in blauwe ME bussen het centrum uit gevoerd. Er zaten geen ramen in de bus en het was pikkedonker. Toen we afgezet werden, geen idee waar en we werden vanuit een auto flink uitgescholden, hebben we een taxi gebeld. De chauffeur wilde ons eerst het centrum niet mee in rijden. Hij noemde het een ‘ Pride of shame’. Uiteindelijk heeft hij ons wel naar het hotel gereden. Onderweg moesten we zigzaggen langs de vuilniscontainers die dwars over straat lagen. Uit sommige kwam rook. Plantenbakken waren uit de straat getrokken en de weg lag vol grote stenen waar mee gegooid was naar de politie.

Ik hoor nu dat op de journaals in Nederland de Gaypride in Belgrado een nieuwsitem is en dat ze zeggen dat het mis is gegaan. Dat geldt zeker niet voor de Gaypride zelf. Die verliep goed. De vraag is waar de media het meeste aandacht voor heeft. Voor de relschoppers of voor het feit dat 1000 LGBT-ers in staat werden gesteld hun tocht te lopen.

Zojuist is de blokkade van het centrum opgeheven. Er rijden weer auto’s door de straat.



10

10 2010

Foto’s van de Baltic Pride

10

10 2010

Veel politie op de been voor Gaypride Belgrado

Er zijn vandaag, 10 oktober, 5000 politie agenten aan het werk in Belgrado om de mensen die gaan meelopen in de Gaypride te beschermen. Volgende week komt Hillary Clinton op bezoek en voor haar zijn ook 5000 man op de been. De Gaypride is voor Servië net zo belangrijk als Hillary’s veiligheid. Dat is toch fijn om te weten. De pride van vorig jaar ging niet door omdat diezelfde politie vond dat het te gevaarlijk was om goede bescherming te bieden. Er waren te veel bedreigingen geuit door rechts-extremistische groepen.

En dat terwijl de bedreigingen dit jaar minstens zo hevig waren als in 2009. Al weken staan de muren van de stad vol met Cekamo vas ‘We wachten op jullie’. Geschreven door mensen die bij de gedachte aan een Gaypride al agressief worden. En dat terwijl het hier alleen om een timide groepje dappere mensen gaat die, vaak voor het eerst openlijk, willen uiten dat ze anders zijn. Zij moeten ook al het hoofd bieden tegen de bezorgdheid van de Servisch orthodoxe kerk. Die zijn bang dat de zedelijkheid van hun kinderen aangetast wordt bij het zien van homo’s en lesbiennes. En dat steken ze niet onder stoelen of banken.

Er staat dit jaar wel wat meer op het spel voor Servië. Het land maakt kans om kandidaat-lid te worden van de EU. En dat wordt binnenkort, op 25 oktober, besproken in de EU. Een bloedige Gaypride zoals die in 2001 kunnen ze zich nu niet permitteren. Kien getimed door de organisatoren. De autoriteiten hebben ervoor gezorgd dat er drie ringen politie om de Pride heen staan. De eerste ring staat rondom het park waar we verzamelen. De tweede ring omcirkelt het park inclusief de looproute. En de derde blokkeert alle toegangswegen die naar dat gebied leiden. Twee kruispunten zijn aangemerkt als mogelijk gevaarlijke plekken waar de twee groepen elkaar dichter naderen. Daar staat extra politie.

Amnesty loopt met een kleine delegatie mee in de Pride van Belgrado. De reden dat we meelopen is op de eerste plaats een solidariteitsbetuiging. Een tweede maar net zo belangrijke reden is dat er een internationale delegatie meeloopt, die als een soort buffer dient voor de Servische lgbt-gemeenschap. De media-aandacht voor de delegatie en publieksacties in andere Europese landen dwingt de Servische autoriteiten de beveiliging serieus aan te pakken.

De Pride is georganiseerd door een aantal kleine lgbt-organisaties uit Belgrado die al maanden geleden begonnen zijn met het organiseren van steun bij de belangrijkste politieke partijen. Dat is een slimme strategie gebleken. Met ondersteuning van internationale organisaties als Amnesty maar ook van buitenlandse ambassades waaronder de Nederlandse, hebben ze tot op het hoogste niveau steun weten te verwerven. Als het vandaag rustig verloopt is dat een enorme opsteker voor de homo’s en lesbiennes en biseksuelen en transgenders van Servië!

Om 11 uur beginnen we te lopen. Ik zal proberen via Twitter ‘live’ verslag te doen. En aan het einde van de middag een uitgebreider verslag via dit weblog.

10

10 2010

Over Mensenrechten Vandaag

Op dit weblog schrijven Amnesty-medewerkers over mensenrechten. Over Amnesty-rapporten en actuele gebeurtenissen. Over wat er in het nieuws is, en wat in het nieuws zou moeten zijn.

 
Mensenrechten Vandaag draait op WordPress MU. Gebaseerd op Yashfa ver. 1.7 door WP GPL
Entries (RSS) and Comments (RSS).