© Grzegorz Żukowski, AI Poland

Europese Spelen 2019 naar Wit-Rusland: ‘such sport smells bad’

Minsk, de hoofdstad van Wit-Rusland, is aangewezen als gastheer van de tweede editie van de Europese Spelen in 2019. Volgens het Europees Olympisch Comité (EOC) heeft Minsk ‘een sterke reputatie voor wat betreft het organiseren van grote sportevenementen’.[1] Daarbij wijst het onder meer naar de ervaringen die Minsk eerder heeft opgedaan met het organiseren van het Wereldkampioenschap IJshockey in 2014. Helaas heeft Minsk ook een sterke reputatie op een ander vlak: repressie van mensenrechtenverdedigers. Zo werden burgeractivisten van wie werd gevreesd dat ze misstanden zouden blootleggen, het zwijgen opgelegd in de aanloop naar dat Wereldkampioenschap IJshockey.[2] Lees verder

Het webteam van Amnesty International is verantwoordelijk voor www.amnesty.nl, Amnesty op Twitter en Facebook en alle andere digitale uitingen van Amnesty in Nederland.
Kazimova 1000x400

Verbannen uit Azerbeidzjan omdat je journalist bent

Journalist Gulnur Kazimova vluchtte in 2014 met haar jonge gezin uit Azerbeidzjan. Als de glitter en het geld van de Formule 1-race het land aandoen, vertelt zij Amnesty hoe ze uit haar land is verjaagd vanwege haar werk als journaliste.

Door Gulnur Kazimova, journalist uit Azerbeidzjan.

Lees verder

Het webteam van Amnesty International is verantwoordelijk voor www.amnesty.nl, Amnesty op Twitter en Facebook en alle andere digitale uitingen van Amnesty in Nederland.
© Matthew Ashton - AMA/ Getty Images

De omstandigheden zijn perfect, als je van dwangarbeid houdt

‘Het enige dat me in leven houdt is de gedacht aan mijn kinderen’
Sakib uit Bangladesh, 28 jaar

Sakib leende 3.600 euro om iemand te betalen die voor hem een goede baan in Qatar kon regelen. Een baan waarmee hij zijn gezin kon onderhouden. Eenmaal aangekomen in Qatar bleek dat de realiteit anders was. Hij werkt als tuinier aan het Aspire-trainingscomplex in Qatar. Hij verdient 160 euro per maand. Dat gaat bijna helemaal op aan rente, terwijl hij ook in het levensonderhoud van zijn vrouw en twee kinderen in zijn thuisland moet voorzien.

‘Elke grasspriet is perfect gemaaid, de omstandigheden zijn perfect’
Frank uit Nederland, 45 jaar

Frank verdient een miljoen euro per jaar voor het coachen van Ajax. Een goede baan waarmee hij zijn gezin kan onderhouden. Hij vertrok samen met 28 voetballers in januari 2015 naar Qatar om tijdens de winterstop te trainen in het Asprire-trainingscomplex in Qatar.

Door: Emile Affolter, persvoorlichter Amnesty International Nederland

Lees verder

(1985) is persvoorlichter bij Amnesty International Nederland. Hiervoor studeerde hij politicologie aan de Universiteit van Amsterdam en in Chicago. Hij woont in Amsterdam.
featured_jaarboek

Laat ons in godsnaam Gekke Gerritje zijn

Vandaag verschijnt ons Jaarboek. De boodschap daarvan is deprimerend. Dat sluit nauw aan bij het treurige gevoel dat veel mensen met mij zullen hebben als ze de krant lezen. Het is crisis. We hebben een humanitaire crisis in Syrië. Een vluchtelingencrisis in de omliggende regio, die zich uitbreidt naar Europa. Maar de meest pijnlijke crisis is wat mij betreft de leiderschapscrisis, die steeds zichtbaarder wordt.  

Door: Eduard Nazarski, directeur Amnesty International Nederland

Lees verder

(1953) is directeur van Amnesty International Nederland. Hiervoor werkte hij o.a. bij Vluchtelingenwerk Nederland. Hij woont in Utrecht.
BLOG-MONACO

De FIFA doet het zo slecht nog niet

Of het nu ging om gedwongen huisuitzettingen, zweepslagen of jarenlange onterechte celstraffen, altijd kwamen sportbonden met hetzelfde antwoord: sport en politiek zijn gescheiden. Nu hebben de sportbonden een probleem, niemand neemt dat antwoord nog serieus. Lees verder

Het webteam van Amnesty International is verantwoordelijk voor www.amnesty.nl, Amnesty op Twitter en Facebook en alle andere digitale uitingen van Amnesty in Nederland.

‘Als alles eindigt ben ik niet bij jou’

Vandaag publiceren we een aangrijpende brief van activiste Leyla Yunus. Ze schreef de brief vanuit haar cel in Azerbeidzjan. In 2014 werd ze samen met haar man Arif Yunus opgepakt en vastgezet op beschuldiging van verraad en fraude. Beiden zetten zich al jaren in voor mensenrechten in het land dat met harde hand wordt geregeerd door president Ilham Aliyev. De aanklachten zijn volgens Amnesty verzonnen. De eerste zitting van het schijnproces tegen de twee vond plaats op 15 juli in Bakoe. De volgende staat gepland op de 27 juli. Lees hier waarom Leyla Yunus alle hoop op een goede afloop heeft verloren.

Door: Leyla Yunus, gewetensgevangene in Azerbeidzjan

Lees verder

Amnesty Nederland maakt een selectie van blogs van Amnesty-medewerkers, experts, mensenrechtenverdedigers en gevangenen van over de hele wereld.
Untitled-2

Vier tips om critici monddood te maken – praktijklessen uit Azerbeidzjan

U organiseert een belangrijk sportevenement en journalisten, activisten en mensenrechtenadvocaten verdringen zich om uw prachtige, moderne land te bekritiseren. U wilde goede sier maken om toeristen en bedrijven over te halen om uw land te bezoeken of om er zaken te doen. Maar dan zijn er van die azijnzeikers die moeten zeuren over het feit dat u mensen om politieke redenen opsluit. Hoe lost u dit probleem op? Vier tips die u krijgt aangeboden door de Azerbeidzjaanse autoriteiten.

Lees verder

(1979) is voorlichter bij Amnesty International.

Mensenrechten: een nieuwe Olympische discipline

Grote sportevenementen hebben geen meetbare economische impact. Dat was de conclusie van een Engelse studie die vorig jaar werd gepubliceerd. Of die conclusie klopt is voer voor deskundigen. De afgelopen jaren hebben wel een andere meetbare impact aangetoond. Grote sportevenementen leiden, door de manier waarop ze worden georganiseerd, tot mensenrechtenschendingen. Lees verder

(1985) is persvoorlichter bij Amnesty International Nederland. Hiervoor studeerde hij politicologie aan de Universiteit van Amsterdam en in Chicago. Hij woont in Amsterdam.

Ruslands hardvochtige klimaat voor milieu-activisten

Door: Conor Fortune, journalist, en Friederike Behr, Rusland-onderzoeker bij Amnesty International

Er is veel mis met het milieu in Rusland, ook al willen de autoriteiten je anders doen geloven.

Het is waar dat het land zich kan verheugen in een uitgebreid netwerk van beschermde gebieden. En president Vladimir Poetin verschijnt op pikante omslagen met zijn blote borst-escapades tijdens het vissen of paardrijdend door het ogenschijnlijk oorspronkelijke Russische landschap.

Amnesty Sochi Olympics actie in Moscow, 30 januari 2014

Amnesty Sochi Olympics actie in Moscow, 30 januari 2014

Maar krab je dit laagje fineer eraf, dan is de werkelijkheid minder schoon en groen. De nasleep van decennia van slecht beleid en corruptie, die teruggaat naar de Sovjettijd, blijft resulteren in problemen variërend van ontbossing en luchtvervuiling tot chemische besmetting van het grondwater.

En nieuwe bedreigingen doemen aan de horizon op. Een gezamenlijk Russisch-Amerikaans initiatief om te gaan boren in de bodem van de Noordelijke IJszee heeft naar verluidt olie opgeleverd. Het project gaf aanleiding tot luid protest van milieubeschermers in Rusland en daarbuiten vanwege de potentiële verwoestende gevolgen van wat eens een ongerept leefgebied was.

Verwacht niet dat het Kremlin een totale ommekeer maakt om deze zaken snel ongedaan te maken. Milieubewustzijn bijbrengen is erg onpopulair, en de Russische autoriteiten nemen op alle niveaus snel de suggestie weg dat de laissez-faire houding een probleem vormt voor milieubescherming.

Een groep van dertig internationale en Russische activisten kwam hier op harde wijze achter toen zij in september 2013 met het Greenpeace-schip Arctic Sunrise de Pechora Zee ten noorden van de Russische kust opvoer als protest tegen de diepzeeboringen. Nadat de activisten een spandoek aan het boorplatform hadden bevestigd, kwamen Russische veiligheidsagenten, bewapend met geweren en messen, aan boord en pakten de bemanning op en vernielden de radioapparatuur en andere zaken.

Het waren niet de plunderende, met messen zwaaiende kapers die voor het gerecht werden gebracht, maar de vreedzame activisten die aanvankelijk als piraten werden bestempeld voordat ze vervolgd werden voor de mildere aanklacht van ‘hooliganisme’. Amnesty International voerde actie tegen de aanklachten die ‘overduidelijk absurd’ en zeer ongepast zijn voor mensen die betrokken zijn bij een vreedzaam protest.

Dan was er de zaak van Yevgeny Vitishko. Afgelopen februari, terwijl de ogen van de wereld gericht waren op de Olympische Winterspelen in Sotsji in de regio Krasnodar waar hij woont, werd de activist van de ngo Environmental Watch for North Caucasus achter de tralies gezet wegens ‘hooliganisme’ omdat hij geprotesteerd had tegen de gevolgen voor het milieu van de buitensporige ontwikkelingen rond de Spelen.

Als kwellen een Olympische gebeurtenis was, dan dongen de Russische autoriteiten mee om de gouden medaille. In de aanloop naar en gedurende de Spelen werden Yevgeny en andere leden van zijn organisatie onderworpen aan herhaalde arrestaties, korte detenties, persoonlijke onderzoeken, politieverhoren en onofficiële waarschuwingen om af te zien van protesten.

Een reeks van verzonnen, onbetekenende aanklachten werd gebruikt om hem te belasteren: van het vloeken bij een bushalte tot het beschadigen van een onwettig geplaatst hek. Nadat een hoger beroep in februari werd verloren, zit hij nu in een strafkamp waar hij drie jaar moet uitzitten. In augustus hield hij een korte hongerstaking en het is niet bekend hoe zijn huidige gezondheidstoestand is, maar naar verluidt bestaat de kans dat hij wordt overgebracht naar een andere strafkolonie waar de omstandigheden zwaarder zijn. Amnesty International beschouwt hem nog steeds als gewetensgevangene en roept op tot zijn onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating.

Een ander die een prijs betaalde omdat hij zich uitsprak over milieukwesties is de journalist Mikhail Beketov – een van de eerste critici van het besluit van de autoriteiten om een snelweg aan te leggen tussen Moskou en het vliegveld Sheremetyevo, dwars door het eens zo mooie bos van Khimki. Hij werd in 2008 aangevallen, raakte ernstig gewond en is nooit meer helemaal hersteld. Hij stierf in 2013. De daders van de aanval zijn nooit gevonden.

Het natuurreservaat van de rivier de Khoper in Centraal-Rusland is een andere brandhaard sinds er plannen werden aangekondigd om er koper en nikkel te gaan delven. Eco-activisten waren bij herhaling doelwit van de autoriteiten. De woningen van verschillenden van hen werden in februari 2013 aangevallen door anti-extremisme officieren. Twee demonstranten die tegen de mijn protesteerden, zitten sinds november 2013 vast op verdenking van afpersing. De onderzoekers zouden er bij het hof op aangedrongen hebben dat zij in hechtenis moesten blijven in afwachting van hun proces vanwege hun status als ‘activisten’ die anderen zouden kunnen beïnvloeden. De rechter ging op het verzoek in.

De boodschap die de autoriteiten brengen met hun recente behandeling van milieuactivisten is luid en duidelijk. Strafvervolging van activisten die zich inzetten voor de civil society is hun gereedschap om critici te onderdrukken.

Andere ngo’s die zich bezighouden met milieuvraagstukken vragen zich af of zij de volgende zijn.

‘We wachten af. Op het moment dat we over de streep gaan en over een pijnpunt spreken, dan zijn zij er klaar voor’, zei Alexander Nikitin van het Environmental Rights Center Bellona recent in zijn kantoor in Sint-Petersburg. Hij is bang dat de autoriteiten hun inspanningen zullen opvoeren en de controversiële ‘buitenlandse agentenwet’ gaan gebruiken om het werk van milieu-ngo’s, dat hen een doorn in het oog is, te intimideren en te belemmeren. ‘Als een functionaris een organisatie niet mag, dan vinden ze wel een reden om het te sluiten. Als ze ons werk willen stopzetten, dan zullen ze ons op de [‘buitenlandse agenten’] lijst zetten’, zei hij.

Dit is niets anders dan paranoia – in juli betitelde het Russische ministerie van Justitie de ngo EcoDefense als een ‘buitenlandse agent’ die betrokken is bij ‘politieke activiteiten’. De groep roept het spookbeeld op van de nucleaire neerslag na de ramp met de kerncentrale in Tsjenobyl in 1986 in campagnes tegen nieuwe nucleaire projecten.

Amnesty International zal doorgaan het recht van Bellona, Environmental Watch, EcoDefense en anderen te steunen om zich uit te spreken en zich ervoor in te zetten dat toekomstige generaties kunnen genieten van een gezond en schoner milieu in Rusland.

Amnesty Nederland maakt een selectie van blogs van Amnesty-medewerkers, experts, mensenrechtenverdedigers en gevangenen van over de hele wereld.